ساخت حسگر هشدار حریق (Fire Sensing Elements)

سیستم های هشدار حریق که در موتور و کابین هواپیماها کاربرد گسترده ای دارد، از جمله آخرین دستاوردهای شرکت تبریدکاران است. تیم مهندسی شرکت تبریدکاران پس از مهندسی معکوس روی نمونه های موجود تکنولوژی ساخت این سیستم را استخراج کردند. هم اکنون نمونه اولیه این سیستم ها در شرکت تبریدکاران ساخته شده و در حال طی کردن مراحل آزمایشی خود است. در ادامه بطور خلاصه نحوه عملکرد و شرایط نگهداری سیستم های هشدار حریق بیان می گردد.

بطور کلی سیستم های هشدار و اعلام آتش مشتمل بر دو دسته هستند: سیستم های تشخیص منطقه ای (Spot-detection) و سیستم های حلقه پیوسته (continues loop). در سیستم نوع اول تعدادی سوئیچ برای تشخیص محل بروز آتش استفاده میشود. این سوئیج در محل هایی که محتمل رخ دادن آتش سوزی هستند نصب می شوند. سیستم نوع دوم اگرچه در عملکرد منطق یکسانی با نوع اول دارد اما بجای استفاده از چند سوئیچ تنها شامل یک سوئیچ بشکل حلقه است که دور تا دور موتور یا قسمت های حساس و در معرض آتش سوزی گردانده می شود. این سیستم نسبت به سیستم منطقه ای مساحت بیشتری را برای تشخیص آتش سوزی تحت پوشش قرار می دهد.

در سیستم حلقه پیوسته، پوسته بیرونی از جنسی رسانا ساخته شده و درون آن یک یا دو سیم رسانا قرار دارد. دور تا دور این سیم رسانا قطعات سرامیکی قرار دارند که از اتصال بین رسانا و پوسته بیرونی جلوگیری میکند. این سرامیک دارای ویژگی خاصی هستندکه باعث تغییر مقاومت سرامیک ها در برابر حرارت میشود. با افزایش دما مقاومت رسانایی سرامیک ها کاهش می یابد.

در هنگام بروز آتش، مقاومت رسانایی سرامیک ها کاهش یافته و جریان برق گذرنده از سیم رسانا میتواند از لایه سرامیکی عبور کند و به پوسته فلزی برسد. برق این سیستم از طریق منبع جریان متناوب هواپیما تامین میشود. با کامل شدن مدار هشدار آتش سوزی در هواپیما اعلام می شود.

شرایط نگهداری و تعویض سیستم های هشدار حریق در هواپیما

از آنجا که سیستم های مقابله با آتش در موتور ها روی پوسته موتور و بیرون آن قرار دارند عموما در معرض تنش ها و فشار های وارد بر سازه موتور هستند. از این میان ارتعاشات موتور نیز نقش عمده ای در شل شدن اتصالات حلقه به سازه دارد. از طرف دیگر ظریف بودن این سیستم ها موجب می شود تا در هنگام پیاده و نصب شدن روی هواپیما نیز دچار آسیب شوند. لذا برای نگهداری آنها در شرایط عملکرد نرمال باید مورد بازبینی و چک های دوره ای قرار بگیرند که البته بسته به نوع هواپیما و دستور العمل شرکت سازنده این بازرسی ها میتواند متفاوت باشد. لذا با در نظر گرفتن هر هواپیما و اینکه سیستم ساخت چه شرکتی باشد دستورالعمل های متفاوتی برای انجام بررسی و بازبینی این قطعات وجود دارد. عمده آسیب ها نیز شامل خم های بیش از حد، شل شدن اتصالات و آسیب دیدن سیم رسانا و یا پوسته محافظ یا همان لوله از جنس اینکونل است.